Het aloude thema van het goede versus het kwade, Roy Mingelers.

Tekenen doe ik al vanaf kinds af aan. Het aller eerste moment kan ik me niet meer voor de geest halen, maar ik weet wel dat het begon met het natekenen van figuren uit tekenfilms en computergames.

Bijvoorbeeld: de komische en platte figuurtjes uit Mario Bros, Optimus Prime van Transformers en Skeletor (Masters of the Universe). Twee tekeningen op A3 formaat hangen nog steeds ingelijst achter glas op mijn kamer; de koppen van de Thunderdome cd-covers nummer 16 en 17, nagetekend en gekleurd in aquarel. Ik was toen tien jaar oud. Wat mij fascineerde aan de cd-covers waren de details en diepe kleuren gemaakt met airbrush en misschien nog meer de donkere subjecten zoals: de Magere Hein, een cyborg, een weerwolf, etc. Toen ik een jaar of dertien was en net was gestart op de middelbare school, was de Japanse animatie serie Dragonball Z razend populair aan het worden.

Ik raakte gefascineerd met de energie die de tekeningen en de animatie uitstraalde. Hoewel het verhaal  voornamelijk het aloude thema van het goede versus het kwade belichte, waren de personages persoonlijker en de expressies intenser dan dat ik gewend was van de Amerikaanse cartoons. Al snel probeerde ik de personages na te tekenen en dat lukte aardig vanuit een vooraanzicht. Andere perspectieven bleken lastig en het kopiëren van de lijnen gezet door de bedenker was niet voldoende om de figuur kloppend te maken. Toen kwam ik tot de realisatie dat zelfs deze hoekige figuren gebaseerd waren op menselijke vormen en ruimtelijke dimensies. Ik ging eigen karakters creëren binnen de stijl van de auteur (Akira Toriyama), met behulp van een paar anatomieboeken. Toen begon ik in te zien dat mijn tekeningen beter werden naarmate ik meer wist over het menselijk lichaam.

Later kwam ik in aanraking met andere animatieseries (o.a. Naruto, Rurouni Kenshin, Full Metal Alchemist) en daarna Japanse strips (manga). Er bleken strips te bestaan in het mystery/thriller genre, bedoeld voor een volwassen publiek. De verhalen waren origineel en spannend, de personages diepgaand en levensecht, en de thema’s werden grondig verkent en hadden betekenis. Niet alleen de inhoud maakte indruk, ook het medium begon ik te zien als een krachtig middel om betekenis over te dragen.

Mijn grote voorbeeld hierin is Naoki Urasawa (auteur van: Monster, 20th Century Boys, Pluto). Hij is een meester in suspense. De manier waarop hij verhaallijnen opbouwt en scenes uiteenzet, leidt tot een ervaring van een intensiteit en betekenis die ik maar zelden ben tegengekomen in bijvoorbeeld films. Door de kwaliteit neergezet door Urasawa (en anderen), wist ik dat het veel studie vergde in anatomie en story writing om dichter bij dat niveau te komen.

De studie van anatomie, perspectief, licht en kleur, en andere onderwerpen is nooit ten einde. Er is altijd meer te leren en ik zie mezelf dan ook als een gevorderde leerling op het goede pad naar meesterschap. Tijdens deze reis maak ik gebruik van de boeken en video’s van onder andere: Riven Phoenix (the structure of man), Burne Hogarth (anatomie en dynamisch figuurtekenen), Glen Vilppu (figuurtekenen) en Feng Zhu (concept artist). Sinds augustus 2010 ben ik begonnen te werken met een Wacom Cintiq 21UX; een tablet en beeldscherm in één, waarbij je op het scherm kunt tekenen. Voorheen deed ik tekenen met potlood, inkten met pennen en kleuren in photoshop met de muis. Het tablet was een uitkomst bij het kleuren aangezien het een soortgelijk proces mogelijk maakte als met de penseel. Niet veel later deed ik de schetsen ook op het tablet en liet het papier achter me. In die tijd ben ik me ook meer gaan verdiepen in story writing. Ik las artikels over karaktervorming, thema’s, plot en uiteindelijk over de meer complexe materie van de Dramatica Theory (door: Melanie Anne Phillips & Chris Huntley).

Op dit moment ben ik bezig met het uitschrijven van het verhaal voor een korte mystery/thriller comic. Hierbij kwam de Dramatica Theory goed van pas bij het nadenken over lastige verhaalkwesties. Dat proces is een wisselwerking tussen creatief schrijven op gevoel en structuur vinden middels analytisch denken.

De comic is mijn grootste ambitie, maar ik zie het als een leerproces waarbij ik het verhaal gebruik om te werken aan mijn tekenvaardigheden. Met als doel de kwaliteit neer te zetten die ik voor ogen heb. Toch wilde ik iets productiefs doen op korte termijn. Het idee voor een sprookje was ontstaan toen ik samen met een vriend op de Universiteit  mijn tekenvaardigheden wilde koppelen met zijn schrijfvaardigheden en onze gezamenlijke interesse voor verhalen. Toen bedacht ik het concept voor een prentenboek getiteld ‘De Koning Zonder Volk’, over een man met een gouden kroon en een mantel van bont die zichzelf de ‘koning van het land’ noemt. Hij is op zoek naar de stad zonder zorgen, om zijn droom van een eigen koninkrijk waar te maken. Tijdens zijn reis komt hij verschillende arme zielen tegen die net zo eenzaam zijn als hijzelf, zoals een houthakker die doelloos bomen omkapt, een toneelspeler die speelt zonder publiek, en een ridder die niemand heeft om te verdedigen. De koning belooft dat ieder op zijn plek terecht komt wanneer ze hem volgen naar zijn koninkrijk. Alleen de oude man op de ezel gaat zijn eigen weg. Hij is tevreden met wat hij heeft en dat leidt tot onbegrip en irritatie bij de koning. Het is een verhaal over hebzucht en naïviteit, waarin het uitgaan van eigen kunnen als positief wordt gezien; ‘ieder is eigen koning’. Het concept is uitgeschreven door mijn goede vriend Giedeau Nelissen. Nadat ik de karakters had ontworpen ben ik gestart met een lay-out van de pagina’s en de tekst. De vraag is wat gezien moet worden in de afbeelding. De tekst werd ingesloten in de afbeelding en de afbeelding moest niet alleen een moment weergeven, maar ook dingen aanvullen die niet in de tekst stonden. Denk hierbij aan karaktertrekjes, emoties en de manier waarop iets gebeurt. Samen met nog twee concepten voor prentenboeken willen we De Koning Zonder Volk aan verschillende uitgevers aanbieden.

Naast de prentenboeken maak ik af en toe werken voor vrienden en kennissen, zoals: een logo, geboortekaartje en portretten. Ik neem graag zulke opdrachten aan, maar ben niet actief bezig om hier iets bedrijfsmatigs mee te doen. Het liefst zie ik dat mijn verhalen worden uitgegeven en gelezen.

Advertenties

Over Anki Raemaekers at AR Tekst en Beeld.

Culturele opinie en de Kunsten. - AR Tekst en Beeld - teksten - fotografie - multi media. - Stichting Cultureel Café Weert. - Docu-story.nl - documentaire een goed instrument om een online strategie te bepalen. - Social Media Club SMC0495 - WeertFM - radioprogrammamaker Cum Laude ABKM autonome kunsten te Maastricht - experimentele video en fotografie. Persoonlijke interesse in de psychologie van onderlinge relaties.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst, Kunst - 0 - Foon, Schrijfsels en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s