Even aarzelen ze op het terras, ik heb net een van de openslaande deuren dichtgetrokken.

Het is koud en trek ik trek de rits wat hoger op. Eigenlijk houd ik niet van een kol, het ziet zo armetierig uit.

‘Waar ken ik je eigenlijk van’, de vrouw kijkt me vriendelijk aan. ‘Geen idee’, en onder het serveren van de koffie, -van onze echte en enige Weerter koffiebrander- komt ze er niet uit.

Achteraf gezien is dat ook onmogelijk, de mensen zijn in geen 30 jaar meer in Weert geweest. Simon de Wit, daar heeft hij gewerkt. Of ik het ken, kritisch kijkt hij me aan. ‘Zal ik de leeftijd hebben’!

Nu ben ik in de veronderstelling dat ik vroeger al goed rondkeek en er zitten dan ook veel historische plaatjes in mijn ‘archief’. ‘Ja, tegenover Brands de huidige Kroes’. Ik moet toegeven dat een bepaalde periode rondom het thema café is opgeslagen. Ook heb ik tegenover Simon de Wit eens een brommerongeluk gehad. Een verdomde putdeksel lag wel erg hoog in het straatbeeld en ik wilde per se mijn mandje van een valpartij redden. Zag toen natuurlijk de witte volkswagen kever met enorme bumper niet meer. Als in een komische film zie ik me nu nog overeind kruipen en tegen de haastig toegesnelde super aardige bestuurder van lanceerobject, als eerste drie dringende zinnen uitstoten. Hoe laat is het, wat is er kapot en ik kom wel thuis. Ja, de angst zat er stevig in.

Het gesprek brengt ons verder bij de houten keet van ‘de Rut’, later verguisd door heel Weert om zijn utopisch afrekensysteem. In zijn nieuwe jaren 70 frituur werd je geacht eerst te betalen – in de rij voor de kassa- en dan te halen – in de rij voor de balie-. Ineens was alleen zijn mayonaise nog de moeite waard om er te blijven komen. Maar daar had hij dan ook een sterk product, verder nergens te krijgen.

Geamuseerd kijken de oudjes me aan, ‘Is het centrum nog de moeite waard na een zwerftocht over Nederland’. Van Weert, naar Eindhoven, naar Den Haag en nu alweer jaren in Nuenen, en dat alles voor Appie Heijn.

Sceptisch kijk ik ze aan; ‘Tja, wat zal ik zeggen!’ Er is een centrum, ja. Maar hoe groot is Nuenen eigenlijk!

Want lijkt het allemaal niet ontzettend erg op elkaar.

Advertenties

Over Anki Raemaekers at AR Tekst en Beeld.

Culturele opinie en de Kunsten. - AR Tekst en Beeld - teksten - fotografie - multi media. - Stichting Cultureel Café Weert. - Docu-story.nl - documentaire een goed instrument om een online strategie te bepalen. - Social Media Club SMC0495 - WeertFM - radioprogrammamaker Cum Laude ABKM autonome kunsten te Maastricht - experimentele video en fotografie. Persoonlijke interesse in de psychologie van onderlinge relaties.
Dit bericht werd geplaatst in cultureel, Schrijfsels en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s